______________________________________________________________________________
|
Na takie pytanie niektórzy rodzice odpowiedzą, że w pewnych sytuacjach, gdy zawiodły inne metody, kary są nieuniknione. Są jednak tacy, którzy doskonale sobie radzą z wychowaniem dzieci, nie stosując żadnych kar. Dziecko przychodzi na świat z tysiącem żądań i z wielkim trudem przyswaja sobie respektowanie zakazów. Dziecięca osobowość kształtuje się pod wpływem wychowania rodziców. Zazwyczaj ciepła atmosfera panująca w domu, okazywanie serdeczności oraz uczuć sprawiają, że dziecku łatwiej „przełknąć ‘”zakazy i na ogół stosuje się do nich. Niekiedy jednak – mimo dobrej atmosfery –zachowanie dziecka daleko odbiega od ogólnie przyjętych norm i rodzice zmuszeni są do ukarania go. Psychologowie jednoznacznie twierdzą, że absolutnie niedozwolone i pozbawione sensu jest karanie malucha, który jeszcze niewiele rozumie, oczywiście nie oznacza to jednocześnie, że trzeba mu na wszystko pozwalać, ale ciągłe zakazy oznaczają ograniczenie swobody, a co za tym idzie –rozwoju dziecka. Najmłodszym dzieciom wystarczy niezadowolona mina mamy, jej stanowczy sprzeciw i odwrócenie uwagi maluchów. W miarę dorastania dziecka przychodzi jednak moment, gdy słowny zakaz jest już niewystarczający. Zdarza się, że żadne argumenty nie trafiają do dziecka i nadal zachowuje się ono nieznośnie. W takich przypadkach wielu rodziców nie widzi innego wyjścia, jak po prostu ukarać dziecko. Ono przecież doskonale wie, kiedy pozwala sobie na zbyt wiele, a jeśli rodzice przymkną na jego zachowanie oczy, będzie zachowywać się coraz gorzej. Ważne jest wytyczenie granic– co wolno, czego nie wolno. Wyznaczając je, rodzice muszą być jednak stanowczy i konsekwentni w ich przestrzeganiu. Bardzo często dorośli uważają, że karząc dziecko, wyrządzają mu krzywdę, a ono odbiera karę jako brak uczuć z ich strony. Musimy jednak pamiętać, że stanowczość konsekwencja nie wykluczają serdeczności, dobre wychowanie wcale nie polega na rozpieszczaniu i pozwalaniu dziecku na wszystko. Wręcz przeciwnie, odczucia dziecka w takich przypadkach są zgoła inne – czuje się ono nieszczęśliwe i odnosi wrażenie, że rodzicom jest obojętne, co się z nim dzieje. Powody złego zachowania dziecka mogą być różne. Warto sobie uświadomić przynajmniej niektóre, a wówczas zrozumiemy, Ze karanie dziecka jest często pozbawione jakiegokolwiek sensu. Niekiedy wystarczy tylko zmienić swój sposób postępowania, wyjaśnić dziecku niewłaściwość niektórych zachowań, czy dokonać analizy przyczyn postępowania. Karać możemy tylko wtedy, gdy stwierdzimy świadome niestosowanie się do stawianych wymagań. Pamiętać należy, że kara nie powinna być skutkiem naszego zdenerwowania czy flustracji Nie należy stosować kar cielesnych, uczą one jedynie, że większy i silniejszy ma przewagę. Nie używajmy wobec dziecka gróźb, inne upokarzajmy. Często wystarczy po prostu odmówić dziecku jakiejś przyjemności Nigdy nie karzmy dziecka w obecności jego kolegów i koleżanek. Nie obawiajmy się też, że ukarane dziecko będzie na nas wściekłe, ono bowiem instynktownie wyczuwa, że mamy dobre intencje. Spory, nieporozumienia, konflikty mają także miejsce we współżyciu dzieci w przedszkolu. Istnieje wiele sytuacji w przedszkolu, które sprzyjają konfliktom prowadzącym do uzewnętrznienia przeżyć dziecięcych w postaci bicia, przezwisk, skarżenia itp. Konfliktów, jakie występują między dziećmi, nie może nauczycielka lekceważyć musi się nimi interesować dążyć do ich łagodzenia i zmniejszania ich liczby. Aby skutecznie przeciwdziałać nieporozumieniom w przedszkolu, konieczne są: - dobra znajomość sytuacji, które najczęściej prowadzą do konfliktów modyfikowanie ich - uczenie oceniania cudzego i własnego postępowania Stosowanie kar –to bardzo trudny problem w pracy wychowawczej przedszkola. Trzeba zawsze zdawać sobie sprawę, co dla danego dziecka będzie karą, aby spełniła ona swą rolę jako środek wychowania. Zależy to od wrażliwości dziecka, jego ambicji, a także doświadczeń związanych z metodami wychowawczymi, stosowanymi przez rodziców. Stosując w przedszkolu kary trzeba się zastanowić nad następującymi sprawami: -Kiedy je stosować? -Jakie kary mogą mieć miejsce w przedszkolu? -Jaki skutek one odnoszą? Trzeba zawsze zastanowić się, czy kara, którą chcemy zastosować, jest słuszna i celowa i czy likwiduje nieporozumienie. Zastosowana kara powinna być przemyślana, skierowana na nabycie nowych właściwych form zachowania. Nie może być też traktowana jako środek wychowawczy., Musimy jednak pamiętać o stosowaniu całej gamy metod wychowawczych dokładnie przemyślanych i dostosowanych do konkretnych sytuacji.
Literatura: I. Jundziłł- Nagrody i kary w wychowaniu S. Mika- skuteczność kar w wychowaniu A. Sawicka- współpraca przedszkola z rodzicami
Kisielewska Anna Przedszkole nr 9 Jaworzno
|
|
|
|
|
|
|